Op sommige plaatsen waar weinig verkeer komt kun je een bestrating van gladde, blauw-grijze keien tegenkomen. Bijvoorbeeld bij de Kunsthal en in de Javastraat. Het gaat om een glasachtig materiaal, heel anders dan baksteen. Ook is het duidelijk geen natuursteen, zoals de kinderkopjes.
Deze stenen zijn z.g. Scoria Bricks, een bijproduct van de ijzerfabricage. Ze zijn gemaakt van hoogovenslak, dat is wat je overhoudt als je uit ijzererts ijzer haalt. Al heel lang wordt hoogovenslak voor allerlei doeleinden in de water- en wegenbouw gebruikt, bijvoorbeeld voor de fabricage van hoogovencement.
In 1872 bedacht een ondernemer uit Teesside in Engeland een procedé om van hoogovenslak straatstenen te maken. De slak die in vloeibare vorm uit de hoogoven komt, liet hij in vormen lopen waar ze tot stenen stolden. Het werkelijke proces is uiteraard wat ingewikkelder. Het resultaat zijn vrijwel onbreekbare, onverslijtbare stenen, die zwaar verkeer goed aankunnen. Prima voor een havenstad dus.
Net als de kinderkopjes zijn deze stenen verdrongen door het asfalt, omdat ze door verwende automobilisten als te hobbelig werden ervaren en omdat ze door de rubber banden glad werden geslepen, waardoor ze bij regen tot slippartijen leidden.
door: Nico Booij
